Eventingruiter Robin Breunis gaat voor plaats in top 3
· leestijd 3 minuten Sport
HATTEM - In haar ponytijd was Robin van de Beek-Breunis een van de meest succesvolle amazones van ponyclub De Driehoekruiters namens rijvereniging Hippisch Hattem. Ze deed maar liefst drie keer mee aan Europese eventingkampioenschappen bij de pony’s. Na een afwezigheid van 12 jaar op het wedstrijdtoneel in Hattem reed Robin in 2024 weer mee op de Molecaten Ruiterdag. Inmiddels vormt ze samen met haar huidige paard Nanou een hecht team en starten ze zaterdag 26 september opnieuw in de klasse L: “Ik hoop een mooie, foutloze wedstrijd te rijden met een plaats in de top 3.”
De Molecaten Ruiterdag is voor Robin meer dan alleen een wedstrijd: het evenement is verweven met persoonlijke herinneringen, haar liefde voor de eventingsport en haar bijzondere band met de familie Zandbergen. "Eventing is een unieke sport omdat je samen met je paard moet uitblinken in drie verschillende disciplines: dressuur, springen en de cross. Dat maakt het uitdagender dan wanneer je je op één onderdeel richt. Voor mij is de cross het absolute hoogtepunt. Het gevoel dat je tijdens een cross ervaart, is moeilijk onder woorden te brengen. Het draait om technisch rijden, vertrouwen, snelheid en kracht, maar vooral om de samenwerking tussen paard en ruiter. Juist dat samenspel maakt eventing voor mij zo bijzonder.”
In 2024 kwam Robin voor het eerst sinds lange tijd weer aan de start in Hattem. “In 2012 reed ik mijn laatste eventingwedstrijd in Hattem met mijn toenmalige paard Lord Ricello. Een jaar na het overlijden van mijn moeder, Carrie Breunis-Knul. Lord Ricello is gefokt door voormalig Hippisch Hattem-lid Evert Gelderman. In 2024 stond ik na twaalf jaar weer aan de start tijdens de Molecaten Ruiterdag, dit keer met Nanou in de klasse B. Voor haar was dat zelfs haar allereerste eventingwedstrijd. In 2025 kwamen we aan de start in de klasse L, waar we een mooie vijfde plaats hebben behaald. Het was bijzonder om weer in Hattem te rijden, vanwege alle persoonlijke herinneringen die ik aan dit evenement heb.”
Albert Zandbergen
Nanou is gefokt door wijlen Albert Zandbergen, ook een voormalig Hippisch Hattem-lid. “Sinds 2012 heb ik meerdere door Albert gefokte paarden gereden, waaronder de moeder van Nanou. Nanou ken ik daarom al vanaf haar geboorte. Veel paardenmensen in Hattem en omgeving kennen de bekende ‘Zandbergen-paarden’. Het zijn paarden met veel kwaliteit, maar ook met een uitgesproken karakter: gevoelig, werkwillig, eenkennig en echte doorzetters. Dat maakt ze bijzonder, maar ook uitdagend. Na een korte pauze in de paardensport, vanwege de geboorte van mijn dochter, ben ik in 2022 met Nanou aan de slag gegaan en heb ik haar zelf beleerd. Regelmatig vroeg ik me af of ik wel de juiste amazone voor haar was. Ze is ontzettend gevoelig, heeft enorm veel looplust en is behoorlijk eigenwijs. We botsten soms en het kostte tijd om de juiste manier van samenwerken en trainen te vinden. In 2024 heb ik de stap gezet om Nanou van Albert te kopen. Met de juiste begeleiding, veel vertrouwen en doorzettingsvermogen zijn we uitgegroeid tot een echt team. Ik ben dan ook ontzettend blij dat ik Alberts laatste fokproduct heb mogen overnemen.”
Voor Robin is Nanou het ultieme sportpaard. “Ik heb veel verschillende paarden gereden, maar nog nooit een paard zoals zij. Ondanks haar beperkte ervaring in de eventing loopt ze een cross alsof ze nooit anders heeft gedaan. Ze heeft respect voor de hindernissen, denkt mee, beschikt over een enorme ‘go’ en laat zich niet afleiden door de sfeer en ambiance rondom een wedstrijd. Maar misschien nog wel het mooiste is dat ze naast sportpaard ook een ontzettend lief paard is. Mijn dochter van vier jaar ‘rijdt’ ook op haar. Samen maken we regelmatig buitenritjes, mijn dochter op Nanou en ik ernaast. Dan loopt ze rustig door de waterbak of stapt ze zonder problemen over een boomstammetje. Dat ze zowel op wedstrijdniveau als thuis zo betrouwbaar is, maakt haar voor mij extra bijzonder.”
Robin werkt met een trainings- en wedstrijdschema om gestructureerd naar een wedstrijd toe te werken. “In aanloop naar Hattem bezoeken we verschillende crossterreinen om te trainen, zodat zowel Nanou als ik goed voorbereid aan de start verschijnen.”
Een gemiddelde trainingsweek bestaat uit twee à drie dressuurtrainingen, één springtraining en daarnaast bosritten voor ontspanning of conditiewerk. “Ook kan ik rekenen op de hulp van twee stalgenoten, die regelmatig grondwerk met Nanou doen of haar longeren wanneer ik zelf minder tijd heb om te rijden. Dankzij die ondersteuning blijft haar training consistent en afwisselend.”
“De Molecaten ruiterdag is een wedstrijd met veel sfeer en professioneel opgezet, het wordt ook wel mini Boekelo genoemd vanwege de ambiance. De cross heeft veel afwisseling tussen bos en weilanden en is erg technisch met prachtige hindernissen. Dit maakt het een fantastische wedstrijd”, stelt Robin. “Daarnaast zat mijn moeder Carrie Breunis-Knul jaren in de organisatie. Mijn moeder sprak voor haar overlijden de wens uit dat de wedstrijd door zou gaan. Zij overleed uiteindelijk drie dagen voor de wedstrijd, op 12 oktober 2011 en ik heb toen deelgenomen als eerbetoon aan haar en daardoor is iedere deelname aan de Molecaten Ruiterdag speciaal.”
