Afbeelding
.

Stichting De Hattemer Beiaard opgeheven

· leestijd 2 minuten Algemeen

HATTEM – Na 38 jaar wordt “Stichting De Hattemer Beiaard” opgeheven. Het bestuur heeft haar verantwoordelijkheden overgedragen aan gemeente Hattem die eigenaar is van de toren en de beiaard. De wekelijkse bespelingen en zomerconcerten blijven doorgang vinden.

Sinds de 17e eeuw heeft de Hattemse toren een beiaard. Deze staat bekend om haar fraaie klank. Vele beiaardiers die hier te gast waren, prijzen het instrument. In 1984 werd de beiaard geheel gerestaureerd en uitgebreid. Hiervoor stelde de Rabobank 200.000 gulden beschikbaar. Daarna is de “Stichting De Hattemer Beiaard” in 1985 opgericht.

Stadsbeiaardiers

Hattem heeft lang twee stadsbeiaardiers gehad. Jaap Neuteboom, echte Hattemer die bij diverse mensen privélessen volgde, speelde 50 jaar en stopte in 2017. Martien van der Knijff, de huidige stadsbeiaardier, speelt hier inmiddels ook alweer meer dan 25 jaar. De festiviteiten rondom beide jubilea heeft het bestuur zelf nog geregeld. Ook er een gedenkbord gemaakt dat iedereen kan zien bij het inlopen van de toren. Daarop worden de beiaardiers sinds 1927 vermeld. 

Tijden zijn veranderd

Eind vorige eeuw werd er veel georganiseerd rondom de beiaard. “Er waren zomerconcerten, de Hattemer winkeliers sponsorden menigmaal een concert en er werden op verzoek bruiloften opgeluisterd met de klanken van het carillon. Er werden regelmatig klassen van de lagere scholen uitgenodigd, waarbij de leerlingen – wie dat wilde en durfde – de toren mocht beklimmen. Durfde, want de weg naar het klavier is best “eng”. Het laatste deel bestaat uit ladders!”, vertelt het bestuur, bestaande uit Marielle Karssing, Menno Sypkens Smit en Hans Veltkamp.

En nu, na 38 jaar, heft de vereniging zich zelf op. “De tijden zijn veranderd. Schoolkinderen mogen de trappen niet meer op, winkeliers sponsoren niet meer, de banken brengen hoge kosten in rekening. De toegevoegde waarde van de Stichting is gering. Na het vieren van de jubilea met beide beiaardiers, houdt het bestuur het voor gezien en neemt met goede herinneringen afscheid.”

Goede herinneringen

Want goede herinneringen: die zijn er zéker. De bestuursleden vertellen er graag over. “We herinneren ons de grote inzet van toenmalig voorzitter mevrouw (Mien) Harmsen-Kroese en haar man. En ook mevrouw Corry Even-Booy heeft vele jaren als secretaris en organisator het klokkenspel gediend. Alles werd vastgelegd in een fraaie albums. Die zullen worden overgedragen aan het streekarchief.” 

Onvergetelijk waren de quatre mains concerten met de beroemde Belgische beiaardier Kenneth Theunissen en “onze” Martien. “Daarbij speelden Martien en Kenneth gelijktijdig beiaard en elektrische piano zonder elkaar te kunnen zien. De ruimte boven is zo klein dat ze ieder op een verdieping zaten. Het was prachtig en de laatste keer waren er een kleine 50 luisteraars op het Tinneplein verzameld rondom het luisterbankje. Het luide applaus was hoorbaar boven in de toren.”

Een leuke anekdote herinnert Hans Veltkamp zich. “Bij een zomerconcert was er een gastbeiaardier uit Zeeland. Maar die kwam terug zonder dat we nog maar een toon gehoord hadden. Hij durfde de trap niet op! Gelukkig had hij zijn vrouw bij zich, die was ook beiaardier en durfde wel. Het klonk prima, zelfs zonder voorbereiding.” Bijzonder was ook de periode van Corona. Er kwamen meerdere verzoeken voor bespelingen. “Erbarme dich”, “Ne me quitte pas” en “’t Het nog nooit zo donker west” klonken toen over het vrijwel lege stadje. 

Bespelingen gaan doo

Goed nieuws: hoewel het bestuur vertrekt, blijft de beiaard. De wekelijkse bespelingen op woensdagmiddag – tijdens de weekmarkt – gaan gewoon door. Ook de succesvolle zomerconcerten met beiaard en piano in de Grote Kerk worden gecontinueerd.