Margje Fikse: “Ik ben elke dag dankbaar”

HATTEM - Het is ochtend. In huize Korevaar-Fikse heerst de gebruikelijke chaos. Margje voert de honden, smeert brood en schept een handvol aardbeien in haar yoghurt. Zichtbaar op haar plek op de Vuursteenberg. “Hier liggen mijn roots”, lacht Margje. “Dat ik hier nu zelf mag wonen is een cadeau. Ver weg van de Hilversumse hectiek. Hectiek waar ik overigens elke dag opnieuw volop van geniet.”

(Door Willem Gunneman)

“Ik kom misschien wat chaotisch over”, vertelt Margje terwijl ze een hap brood neemt, “maar ik ben het niet. Ik weet precies wat ik doe. Dat moet ook wel. Met op dinsdag ‘Op1’, op de maandag- en woensdag ‘Dit is de Middag’, op donderdagen opnamen voor ‘Dit is de Kwestie’(elke woensdagavond te zien op NPO2) en op de vrijdag research voor ‘Oases’ is de agenda goed gevuld. Daarnaast presenteer ik van tijd tot tijd ‘Dit is de Dag’ en ‘Langs de lijn en omstreken’ op NPOradio1. Het is voor het eerst dat ik een ritme heb. Eigenlijk voelt dat best lekker. Het zijn stuk voor stuk voor programma’s die bij mij passen. Als journalist vertel ik het liefst verhalen. Dat is waar ik voortdurend naar op zoek ben. Hoe klein ook. Ieder format of idee verbleekt bij een goed verhaal. Dat kan ook een discussie zijn waarin mensen dingen horen die ze nog niet wisten. Er wordt zoveel nieuws rondgepompt. Bij de programma’s die ik mag doen werken we met een redactie die er hetzelfde in staat. Altijd op zoek naar iets vernieuwends of een andere invalshoek. Makers die op de achtergrond bergen werk verzetten en eigenlijk alle credits verdienen.”

De vijfde verdieping

“Ik ben gefascineerd door de psyche. Wat beweegt iemand. Een studie psychologie was dan ook een logische stap, dacht ik. De boeken had ik al in huis. De open dag in Leiden staat nog op mijn netvlies. In de grote hal stond een bordje: ‘Politicologie, vijfde verdieping’. Boven ben ik op een mentor afgestapt. ‘Ik heb me aangemeld voor psychologie maar ik heb het gevoel dat ik dít moet doen’. Hij gaf me een studiegids en het advies de gids buiten door te lezen. Sociologie, geschiedenis, psychologie... Allemaal vakken die ik leuk vond. Diezelfde middag ben ik gewisseld. De maandag erop zat ik als student politicologie in de studiebanken.”

Snoepwinkel

“Werken bij de EO voelt als een snoepwinkel. Ik heb heel veel programma’s mogen maken. Van kinder- en reisprogramma’s tot de Amerikaans presidentsverkiezingen. Ik ben van nature nieuwsgierig.”

Boven alles is Margje de nuchterheid zelve. “Het is me met de paplepel ingegoten. Ik ben gewoon in dienst bij de EO. Bijna 25 jaar. Al is het natuurlijk een groot avontuur. Geen dag is hetzelfde. Ieder moment wacht er een nieuw verhaal. Binnenkort mag ik voor Oases naar Madagascar. Ik kijk er naar uit. Een programma waar ik geweldig veel geleerd heb. Ook achter de camera. Zeven jaar terug maakten we de eerste uitzendingen in het Midden Oosten. In Nederland heerst het idee van extremisme en altijd shit. Het is allemaal naar maar ook daar geldt: vertel de verhalen die je nog niet kent. Daar wonen dus hele gewone mensen, met een gewoon leven en dezelfde gevoelens zoals wij. Verhalen van liefde, geluk, dood en verdriet. Het speelt allemaal. Kefah Allush weet de verhalen naar boven te halen. Hij verstaat de taal en is oprecht geïnteresseerd. Ieder verhaal begint met oprechte interesse in de ander.”

Thuis op de Vuursteenberg komt Margje tot rust. Al is het ook deze dag een komen en gaan. “Het is wie ik ben. Dankbaar voor ons gezin, de plek waar we wonen, Hattem en mijn werk voor de EO. Ik ben echt een bevoorrecht mens.”